Precious Man in My Life.

Dia idola sy.

Dia lelaki pertama dlm hdup sy.

Dia mengajar sy erti hdup.

Dia menyayangi & menjaga sy dgn baek.

Dia mendengar semua rungutan & keluhan sy tanpa jemu.

Dia segalanya bg sy.

Sy syg dia.

Da nk msuk 8 thn.

Cepatnye ms berlalu.

Lame btul kami xdpt duk bersama.

Dlu ble jmp stiap weekend.

Then sbulan skali.

Skrg xtaw la da bp lame xjmp.

Org xkn fhm.

Korg dpt jmp stiap kali blk rmh.

Tp sy?

Sy sgt jarang jmp abah sy.

Bile abah blk, sy pule xdpt blk rmh.

Bile sy blk, abah pule xle blk.

Dugaan sungguh.

Satu je nk pesan,

hargai la ayah korg.

Sy taw abah lg sedih.

Da btahun2 jauh dr fmly.

Semata2 utk cr rezeki.

Utk besarkn kami.

Sbb tu kami kne blaja rajin2.

Biar susah cmane pn,

kne blaja juge.

Supaya abah x terkilan sbb xle ade di samping kami.

Korg xpnh rase.

So korg ble ckp mcm2.

Tp once korg lalui pe yg kami lalui,

br korg taw nk hargai hdup.

Nk hargai pngorbanan mak abah msg2.

Org slalu kate abah dyorg cerewet.

Suke mrh2.

Suke mbebel.

Nk wt ini slh, nk wt itu x btul.

Tp korg taw x?

Sy xdpt dgr sume tu.

Sy da lame xrase sume tu.

Sy rindu ms tu.

Sbb sy taw bile abah mrh2,tegur2,

tu tanda dia syg sy.

Tu tanda dia ambk berat psl sy.

Tu tanda dia nk sy jadi org yg baek.

Skrg mase utk kami sume struggle.

Mgkn Tuhan ade perancangan-Nya tsendiri utk kami.

Stiap yg berlaku ade hikmah kn.

Smoga kami tabah mhadapinya.....

Aminnn.....

** How i wish i could go back & see him :'(